Wyznanie - Alfred Markowski

Wyznanie

Znam cię radosną i smutną znam.

Lecz wiem, 
że nigdy przed wrogiem nie padłaś na kolana.

I za to...

do ostatniego tchu, 
kochać cię będę Kochana. 


 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Krzyż walki - Alfred Markowski

Obraz
Krzyż walki Obdarzono go życiem, wiec żył, kopiąc pieluchę i co się tam dało. Nakazano wkuwać, więc wkuwał, wszystko co było do wkuwania. Nauczono go kochać Boga, Ojczyznę i Honor, więc kochał, na ile stać go było. Czyjeś włosy i warkocz  pokochał bez nauki i wtedy... Brzoza nie mogła zapytać, dlaczego jej konar  krzyżowano drutem w pośpiechu.   
Czytaj więcej

Ucieczka - Alfred Markowski

Obraz
Ucieczka Wypełniony treścią własnej osoby, po krawędzi możliwości uciekasz  chwiejnym wirażem myśli, w orbity logiki, w odpoczynek abstrakcji. To sen, kabaliczny prekursor pogmatwanych fantazji, przeniósł trzeźwość twojego racjonalizmu  w kuszenie odpoczynkiem, i swobodę wyboru. Lecz cóż? Ty z wieloznaczności  i tak będziesz układał mozaikę logiki. Ucieczka w odpoczynek,  jest zawsze początkiem powrotu  do punktu wyjścia.  
Czytaj więcej